"ქართულ-რუსული ფორუმის" დამფუძნებელი, უფლებადამცველი რუსეთის ქალაქ ვოლგოგრადიდან თემურ ქობალია აცხადებს, რომ რუსეთში დარეგისტრირებული მისი არასამთავრობო ორგანიზაცია წნეხის ქვეშაა იმის გამო, რომ რუსეთის ხელისუფლება "ფორუმს" მისი პროტეჟე ორგანიზაციების კონკურენტად მიიჩნევს.

"რეზონანსთან" საუბრისას ის დაწვრილებით ყვება იმის შესახებ, თუ რას და როგორ საქმიანობენ საქართველოში რუსული ორგანიზაციები.

ამბობს, რომ საქართველოს ევროპული არჩევანი მხარდაჭერისა და ოკუპაციის დაგმობის გამო რუსეთში "ქართულ-რუსული ფორუმის" საქმიანობას არ მიესალმებიან.

ამიტომ, 2012 წელს "არასამთავრობო ორგანიზაციების შესახებ" მიღებული კანონის საფუძველზე, რუსეთის იუსტიციის სამინისტრომ ვოლგოგრადში მოქმედი მისი ახალგაზრდული უფლებადაცვითი ორგანიზაცია - "კონსულტაციისა და ტრენინგის ახალგაზრდული ცენტრი" - სპეციალურად შექმნილ რეესტრში "უცხოეთის აგენტად" დაარეგისტრირა და 6 ათასი დოლარით დააჯარიმა. ამ საკითხზე "რეზონანსი" რამდენიმე თვის წინაც წერდა კიდეც.

მიზეზი, როგორც ამას კანონი ამბობს, ევროპული ან ამერიკული ფონდებიდან დაფინანსება და პოლიტიკური საქმიანობაა, თუმცა თემურ ქობალია რადიკალურად განსხვავებულ მიზეზებზე საუბრობს და ამბობს, რომ მისი დაფუძნებული ორგანიზაცია წნეხს სხვა მიზეზთა გამო განიცდის.

მისი თქმით, ამ წნეხის მიზეზი ისაა, რომ "ქართულ-რუსული ფორუმი" ევროპული არჩევანის ღიად გამოცხადების გამო რუსეთში ბევრს არ მოსწონს.

ცნობისთვის, "ქართულ-რუსული ფორუმი", რომელიც საქართველოში თავად ქობალიას ინიციატივით დაარსდა, რუსეთიდან 180 დამოუკიდებელ, დემოკრატიული ორიენტაციის არასამთავრობო ორგანიზაციას აერთიანებს. ქობალიას განცხადებით, ისინი თავიანთ სამოქალაქო აზრს ყოველთვის ღიად გამოხატავენ, მათ შორის რუსეთში არსებულ კანონდარღვევებზეც, რის გამოც ხელისუფლების მხრიდან მუდმივი ზედამხედველობის ქვეშ არიან.

ქობალია ამბობს, რომ "ფორუმი" კრემლის პროტეჟე-ორგანიზაციების კონკურენტად მოიაზრება და ოფიციალური მოსკოვი ვოლგოგრადში არსებულ ახალგაზრდულ ორგანიზაციას მუშაობაში ხელს ამიტომ უშლის, მიუხედავად იმისა, რომ "ფორუმს", რომელიც ქართულ-რუსული ურთიერთობის პერსპექტივებზე მუშაობს, ვოლგოგრადში არსებულ მის ახალგაზრდულ ორგანიზაციასთან არანაირი კავშირი არა აქვს.

მისი ორგანიზაცია "აგენტად" გამოაცხადეს და 6 ათასი დოლარით დააჯარიმეს. ქობალია ამბობს, რომ ამას სტრასბურგის ადამიანის უფლებათა სასამართლოში გაასაჩივრებს.

თემურ ქობალია: რუსეთიდან საქართველოში კონკრეტული მიმართულებით რამდენიმე ორგანიზაცია მუშაობს. ესენია: რუსეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტი ("რისი"), რომელიც პრეზიდენტ პუტინის ადმინისტრაციის დაქვემდებარებაშია და ქვეყნის წამყვან პოლიტოლოგიურ ცენტრს წარმოადგენს; "გორჩაკოვის ფონდი", "რუსკი მირ - როსია სეგოდნია" და გუმილიოვის ცენტრი.

საქართველოს მხრიდან კი ესაა ევრაზიული კავშირი და ერეკლე მეორეს საზოგადოება - საქინფორმი, "ივერიონი", "საქართველო და მსოფლიო" და ა.შ. ყველა მათგანი ცდილობს გრანტი რუსეთიდან მიიღოს. მათგან ყველა თავის ფუნქციას ასრულებს - ზოგიერთი სექსუალურ უმცირესობათა თემაზე აქცენტირებით ძალიან ცუდ ფონს ქმნის ევროპის გზაზე, ზოგიერთი კი ყურადღებას მხოლოდ ქვეყნის პოლიტიკურ კურსზე ამახვილებს. "რისი" და გორჩაკოვის ფონდი საქართველოში აქტიურ ხალხს ეძებენ, შემდგომ თავიანთ პროექტებში ასაქმებენ და პოზიციების დაახლოებაზე მუშაობენ.

გორჩაკოვის ფონდმა ზუსტად ასეთი პროექტებით დაიწყო საქართველოში სივრცის გაფართოება, ისინი რამდენიმე წლის განმავლობაში ჩამოდიოდნენ ქართულ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობის მიზნით, შემდგომ კი გადაწყვიტეს ქართულ-რუსული ცენტრი გაეხსნათ. გარდა ამისა, საქართველოში სხვა ორგანიზაციებიც მუშაობენ, რომლებიც შედარებით რბილ რუსულ ძალას წარმოადგენს.

"რეზონანსი": ანუ გამოდის, რომ ვოლგოგრადში თქვენ მიერ დაფუძნებული ორგანიზაცია წნეხს იმის გამო განიცდის, რომ "ქართულ-რუსული ფორუმის" რუსეთის მთავრობის მიერ მხარდაჭერილი ორგანიზაციების კონკურენტად მოიაზრება?

თ.ქ: ჩვენ "აგენტებად" გამოგვაცხადეს და დაგვაჯარიმეს საკმაოდ სოლიდური თანხით, რომელიც ორგანიზაციას გადასახდელი აქვს და ეს იმის გამო მოხდა, რომ ჩვენ ერთადერთი დამოუკიდებელი პლატფორმა და ორგანიზაცია ვართ, რომელმაც საქართველოს ევროპასთან ასოცირების ხელშეკრულების ხელმოწერა ღიად მიულოცა.

მიუხედავად ამისა, ჩვენ ამის შემდგომ ფორუმი მაინც ჩავატარეთ, რომელშიც 93 ადამიანი მონაწილეობდა და მხარდაჭერილი იყო ფრიდრიხ ებერტის ფონდის მიერ.

"რ": საინტერესოა, რამდენად დიდი გავლენა აქვს ზოგადად არასამთავრობო სექტორს რუსეთში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესსა და საზოგადოებრივ აზრზე?

თ.ქ: არასამთავრობო სექტორს და კერძოდ ჩემს ახალგაზრდულ ორგანიზაციას მოსახლეობაზე ძალიან დიდი გავლენა აქვს - ცხადია, დადებით კონტექტში. რაც მთავარია, ჩვენი აზრის გამოხატვა ღიად არასდროს გვიჭირს და მათ შორის ოკუპაციის საკითხზეც. სხვანაირად არც მოვიქცევი და ამაზე ყოველთვის საჯაროდ ვისაუბრებ. უფრო მეტსაც გეტყვით, ისინი ჩვენს აზრს პატივსაც სცემენ.

ჩემი აზრით, ამ მხრივ დასავლურ ფონდებს შეუძლიათ ძალიან ნაყოფიერად იმუშაონ. მაგალითად, დასავლური ფონდების დაფინანსებით საქართველოში რუსული ორგანიზაციები ჩამოვიდნენ და ბევრი რამ ისწავლეს.

ამ ფონზე, მინდა თქვენი ყურადღება ერთ საინტერესო საკითხზე გავამახვილო. ეს საქართველოს მხრიდან ჩემ მიმართ დამოკიდებულებას ეხება. წარმოშობით აფხაზეთიდან ვარ, ბავშვი ვიყავი ყველაფერი რომ ჩამოგვართვეს, სახლი დაგვიწვეს, ომმა ჩემ თვალწინ გაიარა.

არ მიყვარს ამაზე ყურადღების გამახვილება, მაგრამ ახლა იძულებული ვარ. სკოლა რომ დავამთავრე, დედამ შეგროვებული ფულით ანაკლიაში მიწა მიყიდა. მხოლოდ იმისთვის, რომ ოდესმე ჩემს ქვეყანაში დავბრუნებულიყავი. ჩემს მიწაზე კი რა გააკეთეს? - ხელისუფლებამ ჩემს კუთვნილ მიწაზე უზარმაზარი სასტუმრო ("ოქროს საწმისი" - რედ.) სრულიად უნებართვოდ ააშენა.

"რ": მიწის საკუთრების დამადასტურებელი დოკუმენტაცია თუ გაგაჩნიათ და რას გეუბნებათ სახელმწიფო?

თ.ქ: ამის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია თან მაქვს და ყველას შემიძლია სურვილის შემთხვევაში ვაჩვენო. ნებისმიერს შეუძლია ნახოს მიწის რეგისტრაციის კოდი - 43.30.01.621 და შეამოწმოს, რომ ჩემს სახელზე ანაკლიაში მიწა მართლაც ფიქსირდება, თუმცა სახელმწიფო მეუბნება, რომ ტერიტორია, რომელიც კანონის შესაბამისად მეკუთვნის, გაურკვეველ ადგილასაა და ამის გამო მთხოვენ თავად დავამტკიცო, რომ მიწა ნამდვილად ჩემია.

გარდა ამისა, მეზობლებიც ადასტურებენ, რომ მიწა ნამდვილად ჩემია, მაგრამ სახელმწიფო რატომღაც ამას უგულებელყოფს და ამის დამტკიცებას თავად მთხოვს.

როგორ უნდა გავაკეთო ეს, როცა ჩემს უკითხავად ამავე ტერიტორიაზე უზარმაზარი კომპლექსი ააშენეს? პროკურატურამ ამ საკითხზე მოკვლევაც დაიწყო, თუმცა შედეგი არ ჩანს.

თქვენ წარმოიდგინეთ, ამაზე კითხვა რუსეთის ფედერაციის იუსტიციის სახლშიც დამისვეს და მკითხეს, თუ რატომ არ ვსაუბრობდი ამ საკითხზე "ქართულ-რუსულ ფორუმზე". სიმართლე გითხრათ, ძალიან შემრცხვა.

მე არ ვამბობ, რომ მიჭირს და საარსებო სახსრები არ გამაჩნია, აქ სულ სხვა თემაა, რაზე ვილაპარაკო, როცა ჩემი ქვეყანა ასე მექცევა? ეს კი მაშინ ხდება, როცა საქართველო ევროპული გზისკენ სვლაზე ამახვილებს ყურადღებას, თუმცა საამისოდ უპირველეს საკითხს - ადამიანის პირად საკუთრებას - დღის წესრიგში არ აყენებს.

რაღაც ეტაპზე ევროსასამართლოში, სტრასბურგში გასაჩივრებაზეც ვიფიქრე, მაგრამ ისევ და ისევ საქართველოს გამო უკან დავიხიე.

(ცნობისთვის, ჩვენი მოკვლევის ფარგლებში მოძიებულ დოკუმენტაციაში აღნიშნულია, რომ მიწა ანაკლიაში 2003 წლიდან ნამდვილად ეკუთვნის თემურ ქობალიას - რედ.).