"დემოკრატიული მოძრაობის" ლიდერი ნინო ბურჯანაძე აცხადებს, რომ მოსკოვიდან მნიშვნელოვანი გზავნილებით ჩამოვიდა. ამბობს, რომ რუსეთი მზადაა, ტერიტორიული მთლიანობის საკითხზე ჩვენს ხელისუფლებას ესაუბროს. ახლა ბურჯანაძე პასუხს ქართული მხარისგან ელოდება.

მისი თქმით, რუსების მხრიდან გორის რაიონში საზღვრის გადმოწევა მის ვიზიტთან კავშირში არაა. დასძენს, რომ ოფიციალური მოსკოვი ამ ქმედების გამო რუსეთის დედაქალაქიდან იმის გამო არ გააკრიტიკა, რომ ამ დროს მისი ვიზიტი დასრულებული იყო და თბილისში მოფრინავდა.

ნინო ბურჯანაძის მორიგი ვიზიტი რუსეთის დედაქალაქში, სავარაუდოდ, სექტემბრის ბოლოს გაიმართება. იქნება თუ არა შეხვედრა პუტინთან, ამაზე ჯერ არ საუბრობს.

ნინო ბურჯანაძე: მოსკოვში ჩემს ვიზიტს ორი მიზანი ჰქონდა. ერთი ის, რომ მიპატიჟებული ვიყავი საერთაშორისო კონფერენციაში მონაწილეობის მისაღებად, რომელშიც ოცზე მეტი სახელმწიფოს წარმომადგენელი მონაწილეობდა. განიხილებოდა საერთაშორისო და რეგიონული უსაფრთხოების საკითხები და 21-ე საუკუნის გამოწვევები.

მეორე მიზანი იყო ორმხრივი შეხვედრები, რადგან მიმაჩნია, რომ მოლაპარაკება არის ძალიან მნიშვნელოვანი ურთიერთობათა დასალაგებლად.

შეხვედრები მქონდა როგორც ფედერაციის საბჭოში, ასევე სახელმწიფო სათათბიროში. განსაკუთრებით გამოვყოფდი სახელმწიფო დუმის თავმჯდომარესთან, ნარიშკინთან შეხვედრას, რომელიც მართლაც ძალიან პოზიტიური და საინტერესო იყო. ასევე შეხვედრები მქონდა კოსაჩოვთან, მირონოვთან, კარასინთან და ა.შ. ამ შეხვედრებზე გავიარეთ რუსულ-ქართული ურთიერთობის პრობლემები. დავინახე სერიოზული მზაობა იმისათვის, რომ დაიწყოს დიალოგი მხარეებს შორის და მოხდეს ამ ურთიერთობებში გარღვევა. სამწუხაროდ, ასეთ მზაობას საქართველოში ვერ ვხედავ.

მოსკოვიდანვე გავაკეთე განცხადება, რომ რუსული მხრიდან იყო მნიშვნელოვანი შემოთავაზებები და კონკრეტული თანხმობა იმ შეთავაზებაზე, რაც მე მქონდა. ვთქვი, რომ ამას მივიტან ხელისუფლებამდე და საქმის კურსში ჩავაყენებ.

"რეზონანსი": რა თანხმობაზე საუბრობთ?

ნ.ბ: ამას ჯერჯერობით არ ვახმოვანებ. მნიშვნელოვან ნაწილს მაინც იმიტომ, რომ ველოდები პასუხს ხელისუფლებიდან. გუშინ ჩემი თანაშემწე ესაუბრა პრემიერის თანაშემწეს და შეატყობინა, რომ მზად ვარ მასთან სასაუბროდ იმისათვის, რათა გადავცე ის ინფორმაცია, რაც მოსკოვიდან ჩამოვიტანე. მისი მხრიდან ინტერესი ჯერჯერობით ვერ დავინახე, რაც კარგი არ არის. შევეხმიანე პარლამენტის თავმჯდომარესაც, რომელიც ქვეყანაში არ იმყოფება და, სავარაუდოდ, ეს შეხვედრა მომავალ კვირაში შედგება.

მოსკოვში კონკრეტული საუბარი გვქონდა ვიზებზე გარკვეული კატეგორიის ადამიანებისათვის, მათ შორის შრომითი მიგრანტებისთვის ამ საკითხის გამარტივებაზე. ასევე გარკვეული პროდუქტისთვის გზის გახსნაზე. არის მზაობა, რომ შედგეს მოლაპარაკება თუნდაც ყველაზე მწვავე საკითხებზე.

"რ": დაინახეთ თუ არა მზაობა ტერიტორიული მთლიანობის საკითხზე დიალოგზე?

ნ.ბ: დიახ. როდესაც გეუბნებიან, რომ არ არსებობს თემა, რომელზეც არ შეიძლება საუბარი რუსულ-ქართულ ურთიერთობაში, ეს თავისთავად გულისხმობს აფხაზეთისა და სამაჩაბლოსაც. ყველა შეხვედრაზე ხაზს ვუსვამ, რომ ჩემთვის ისევე როგორც საქართველოს მოქალაქეთა აბსოლუტური უმრავლესობისთვის პრინციპულად მნიშვნელოვანია, რომ შედგეს მოლაპარაკება ამ საკითხზე. არც ერთ შეხვედრაზე არ უთქვამთ, რომ ამ თემაზე არ ილაპარაკებენ.

"რ": თქვენ რუსეთისა და საქართველოს ხელისუფლებებს შორის შუამავალი რგოლი ხართ?

ნ.ბ: არა, მე არავითარი შუამავალი რგოლი არ ვარ, თუნდაც იმიტომ რომ საქართველოს ხელისუფლებას ამის არავითარი სურვილი არ აქვს. ამასთანავე, არ ვარ შუამავლობისთვის მოწოდებული. უბრალოდ ვთქვათ, რომ ვარ რუსეთისთვის მისაღები პოლიტიკოსი.

"რ": კიდევ თუ გეგმავთ მოსკოვში ვიზიტს და უნდა ველოდოთ თუ არა პუტინთან შეხვედრას?

ნ.ბ: ამაზე საუბარი ჯერ ნაადრევია. ახლაც მივიღე მიწვევა მეორე კონფერენციაზე, რომელსაც ატარებს ფედერაციის საბჭო, ეს დაგეგმილია სექტემბრის ბოლოს. ვფიქრობ, რომ ეს შესაძლებლობაც გამოვიყენო, რათა დაწყებული დიალოგი გაგრძელდეს. ვისთან და რა ტიპის შეხვედრები იქნება, ამას ვიზიტის დაგეგმვის პროცესში შეგატყობინებთ.

"რ": თქვენ არ ხართ ხელისუფლებაში. თქვენ ოპოზიციური ძალა ხართ და არ შეგიძლიათ გადაწყვეტილებების მიღება. ამ ფონზე ამბობთ, რომ თქვენ უნდა გახსნათ ჩაკეტილი დიალოგი?

ნ.ბ: მგონი, ძალიან კარგად გამოჩნდა რა რესურსიც მაქვს. ხელისუფლების ძალიან ბევრი წარმომადგენელი არ იქნება მიღებული ისე, როგორც მე მიმიღეს. პოლიტიკაში თანამდებობის გარდა არსებობს ავტორიტეტი, პოლიტიკური მეხსიერება, პატივისცემა, რასაც პოლიტიკაში ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს. რაც შეეხება იმას, კონკრეტულად რა ჩამოვიტანე, მე ყოველთვის ჩამომაქვს კონკრეტული წინადადებები, რომელიც ქართულმა მხარე სამწუხაროდ არც ერთხელ ჩააგდო რამედ. ჩემი პირველი ვიზიტის დროს პუტინმა განაცხადა, რომ არ არსებობს ტაბუდადებული თემები და ისეთი საკითხები, რომლის მოგვარებაც არ შეიძლებაო. მანამდე კი აცხადებდნენ, ყველა საკითხზე სასაუბროდ მზად ვართ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის გარდაო. მეორე შეხვედრის შემდეგ თქვეს, თუ საქართველო აფხაზებთან და ოსებთან მოილაპარაკებს, მაშინ ჩვენ ხელს არ შევუშლითო.

"რ": თქვენ გჯერათ, რომ სოხუმისა და ცხინვალის დე-ფაქტო მთავრობები გადაწყვეტილებას რუსეთის გვერდის ავლით მიიღებდნენ?

ნ.ბ: მნიშვნელოვანწილად რუსეთზე არიან დამოკიდებულები, მაგრამ მათთან რომ საუბარი შესაძლებელია, ამაში ეჭვი არ მეპარება. თუ თქვენ ასე სვამთ საკითხს, რომ თავად არ იღებენ გადაწყვეტილებებს, გამოდის, რომ მით უფრო უნდა ველაპარაკოთ რუსებს.

"რ": თუმცა ისიც ხომ ფაქტია, რომ პუტინი ერთს ამბობს და მეორეს აკეთებს. 2008 წლის ომამდე ცოტა ხნით ადრე სააკაშვილი რუსეთის მაშინდელ პრეზიდენტ მედვედევს შეხვდა, თუმცა ცოტა ხანში ჩვენ ვნახეთ სუვერენულ სახელმწიფოზე თავდასხმა და ტერიტორიების ოკუპაცია...

ნ.ბ: პუტინმა რაც თქვა საქართველოსთან მიმართებაში, ყოველთვის ის გააკეთა - კარგიც და ცუდიც. ამას ვამბობ სრული პასუხისმგებლობით.

"რ": ანუ ამბობთ რომ პუტინი სიტყვის კაცია?

ნ.ბ: დიახ, ნამდვილად სიტყვის კაცია. თუ ვინმემ გატეხა სიტყვა რუსეთთან მიმართებაში, ეს იყო სააკაშვილი. 2004 წელს დაკარგა ოსეთის დაბრუნების შანსი, 2006-ში უბედურებაში გაგვხვია და 2008-ში საერთოდ დაგვაქცია. მსოფლიო ისტორიას არ ახსოვს მაგალითი, როცა ერთ სახელმწიფოს მეორის ტერიტორიები ოკუპირებული აქვს, ეუბნება დავილაპარაკოთ, მაგრამ ეს მეორე სახელმწიფო მას არ ელაპარაკება.

"რ": შეგიძლიათ თქვათ, რომ ჩაკეტილი დიალოგი გაიხსნა?

ნ.ბ: მე ამის მზაობა დავინახე. ახლა საქართველოს ხელისუფლების ნებაზეა დამოკიდებული, რომ ეს კარი კვლავ არ დაიკეტოს.

"რ": თქვენ ჩახვედით რუსეთში და რუსეთმა გორის რაიონში საზღვრების გაფართოება განაახლა. რა გზავნილი იყო ეს თქვენთვის?

ნ.ბ: ეს იყო ჩვეულებრივი პროვოკაცია. არც იმას გამოვრიცხავ, რომ ეს იყო იმ პოლიტიკის გაგრძელება, რომელიც ჩვენს თვალწინ ხდებოდა და 2008 წელს დაიწყო. პირველად საზღვარმა მამისონის უღელტეხილზე გადმოიწია. მაშინ ჩვენმა პოლიტიკურმა ძალამ ატეხა განგაში და "ნაცმოძრაობამ" პროვოკატორები გვეძახა. გარკვეული პერიოდის შემდეგ გამოჩნდა, რომ საზღვარი ნამდვილად გადმოწეული იყო. ყოველთვის ვეუბნებოდი ხელისუფლებას, რომ დალაპარაკებოდნენ რუსეთს. ახლაც იგივე ვითარებაა, თუ ხელისუფლება არ ილაპარაკებს ამ თემაზე, პროცესი კიდევ გაგრძელდება. კარასინთან შეხვედრისას მას ამ თემაზე ვესაუბრე, მაგრამ ეს არის თემა, რომელზეც ხელისუფლებამ უნდა ილაპარაკოს.

"რ": თქვენ ჩადიხართ მოსკოვში დიალოგის დასაწყებად და ამ დროს ის საზღვრებს აფართოებს. ეს ფაქტი თქვენთვის, როგორც ქართველი პოლიტიკოსისთვის, შეურაცხმყოფელი არ იყო?

ნ.ბ: როდესაც ეს მოხდა, ჩემი ვიზიტი პრაქტიკულად უკვე დასრულებული იყო. ვიმეორებ, ეს ფაქტი ჩემს ვიზიტთან არაფერ კავშირში არ არის. სანამ სამხედროები პოლიტიკოსებისგან არ მიიღებენ დავალებას, რომ არ გააგრძელონ საზღვრების გაფართოება, მანამ პროცესი გაგრძელდება.

"რ": კითხვაზე პირდაპირ არ მიპასუხეთ. თქვენი დამოკიდებულება მაინტერესებს...

ნ.ბ: რა თქმა უნდა, ნეგატიური დამოკიდებულება მაქვს. როდის ყოფილა ჩემი დამოკიდებულება საზღვრების გადმოწევასთან დაკავშირებით პოზიტიური?! არც პროვოკაციას გამოვრიცხავ. რუსეთშიც არიან ძალები, რომელთაც არ აწყობთ ქვეყნებს შორის ურთიერთობის დალაგება.

"რ": თქვენ არაერთხელ მოგიწოდებიათ ხელისუფლებისთვის, რომ თუ რუსეთის კრიტიკა უნდა, ჩავიდეს მოსკოვში და იქიდან გააკრიტიკოს. თქვენ ამ კონკრეტული ფაქტის გამო რუსეთის ხელისუფლება მოსკოვიდან გააკრიტიკეთ?

ნ.ბ: როდესაც ეს მოხდა, მაშინ მე უკვე მოვფრინავდი, მოსკოვში უკვე აღარ ვიყავი, მაგრამ როგორც კი ჩამოვედი, დავგმე. ამას არ აქვს პრინციპული მნიშვნელობა - მე რუსული ტელეკომპანიის ღია ეთერში ვთქვი, რომ რუსულ-ქართულ ურთიერთობებში ქართველებმაც დავუშვით შეცდომები, მაგრამ ძალიან ბევრი შეცდომა სწორედ რუსული მხარის მიერ იყო დაშვებული. ეს ვთქვი ორმხრივი საუბრის დროსაც. ჩემთვის მნიშვნელოვანია, რომ ის ადამიანები გაგებით ეკიდებიან ამას, ყველაფერში არ გვეთანხმებიან, მაგრამ არის საკითხები, რომელსაც ისინიც აღიარებენ, რომ შეცდომები მათი მხრიდანაც იყო დაშვებული. მაგალითად, ასეთი საკითხია 2006 წელს ქართველების მასობრივი დეპორტაცია. პროვოკაცია მაშინაც სააკაშვილმა მოაწყო, როდესაც საჩვენებლად დაადო რუსეთის საელჩოს წარმომადგენლების ხელბორკილები, მაგრამ ის რეაქცია, რაც რუსეთის მხრიდან მოჰყვა, რომ უდანაშაულო ხალხს სატვირთო თვითმფრინავებით აგზავნიდნენ, რა თქმა უნდა კატეგორიულად მიუღებელი იყო.

"რ": რუსული ტელეკომპანიის ეთერში ნატოს შესახებაც ისაუბრეთ. ახალი არაფერი გითქვამთ, მაგრამ თქვენივე ლოგიკას რომ გავყვეთ, როდესაც ამბობთ, რომ ხელისუფლებამ რუსეთი მოსკოვიდან გააკრიტიკოსო, უპრიანი ხომ არ იქნებოდა, რომ თქვენც ნატოს შესახებ ბრიუსელიდან გესაუბრათ?

ნ.ბ: ამაზე ბრიუსელში წლების მანძილზე ვსაუბრობდი. იმდენი თხოვნა მაქვს გაკეთებული, საქართველო ნატოში მიეღოთ, თავი რომ მოუყაროთ, ახლანდელ და წინა ხელისუფლებას ამდენი თხოვნა გაჟღერებული ყველას ერთად აღებულს არ ექნება. მაგრამ დავინახე, რომ არ გვიღებენ ნატოში, ამიტომ ამაზე საუბარი უნდა შეწყდეს.

"რ": მაგრამ რუსეთი არის ქვეყანა რომელიც პრინციპულად ეწინააღმდეგება ჩვენს გაწევრიანებას ნატოში, თქვენ კი ამაზე საუბრობთ იქ. ეს მტრის წისქვილზე წყლის დასხმა არ არის?

ნ.ბ: სადაც მივდივარ ჩემს პოზიციას ყველგან გამოვხატავ. ნორმალურად მიგაჩნიათ, რომ საქართველოში ვიძახდე ნატოში ვერ შევალთ, მაგრამ რუსეთში სხვა განცხადება გამეკეთებინა?

"რ": შეიძლებოდა არაფერი გეთქვათ...

ნ.ბ: რატომ არ უნდა მეთქვა? შენ უნდა იყო პატიოსანი შენს ხალხთან ურთიერთობაშიც და მტერთანაც. მე რომ განცხადება არ გამეკეთებინა, ეს იქნებოდა თამაში. თუ მეტყვით, რომ თუ საპირისპირო განცხადებას გავაკეთებ, ნატოში მიგვიღებენ, მაშინ ხვალვე ჩავალ მოსკოვში და გავაკეთებ ასეთ განცხადებას. საქართველოს არ აქვს პოლიტიკური თამაშის ფუფუნება.

"რ": პოლიტიკა ხომ დიდი თამაშია?

ნ.ბ: პოლიტიკა თამაშია, მაგრამ არა თვალთმაქცობა. როდესაც რასაც ფიქრობ იმის საწინააღმდეგო განცხადებას აკეთებ, ეს უკვე თვალთმაქცობაა.

ჰგონიათ რომ პოლიტიკა ბინძური თამაშია, მაგრამ ეს არ არის თამაში. საქართველო არ არის იმ სიტუაციაში როდესაც თამაშის ფუფუნება აქვს. შეიძლება ითამაშოს ამერიკამ, რუსეთმა, ჩინეთმა, მაგრამ საქართველომ პოლიტიკას ძალიან სერიოზულად უნდა შეხედოს.