"ვფიქრობ, ჩვენი თაობის წმინდა მოვალეობაა შევაგროვოთ და დავიცვათ რაგინდ მცირე მასალა იყოს ჩვენი დიდი მწერლების, კერძოდ ილია ჭავჭავაძის შესახებ. ამ აზრით, ვაქვეყნებ ზოგ "ნახორხმალ", "ნასუფრალ" ნამცეცებს ილიას ცხოვრების დიდი სუფრიდან. მასალებს ვაგროვებდი ილიას შემსწრეთა და მონათესავეთა შორის 1922-50 წლებში, როცა ვაწყობდით საქართველოს სახელმწიფო ლიტერატურულ მუზეუმს (1931 წ); ილია ჭავჭავაძის რესპუბლიკურ გამოფენას (1937 წ) და საგურამოს მუზეუმს (1950 წ).