"ჩემი მოლოდინი იყო, რომ ბიძინა ივანიშვილი გამოიყენებდა ამ ვითარებას საკუთარი ავტორიტეტის ნაწილის მაინც აღდგენისათვის და 5 ნოემბერს მიღებულ სასამართლო გადაწყვეტილებას დაგმობდა. ეს არ ხდება, ამის ნაცვლად ჩვენი ახალბედა პრემიერი სრულიად საწინააღმდეგოს ბრძანებს.

"საქმეში ნაკლებად ჩახედული ადამიანისთვის მისი ეს განცხადება შესაძლოა მისაღები იყოს, მაგრამ ის მხოლოდ საშინაო გამოყენებისთვისაა განსაზღვრული, რადგან ჩვენი დასავლელი პარტნიორები მის მოსაზრებებს კერძო დავასთან დაკავშირებით ასე მარტივად ვერ გაიზიარებენ, მაშინ, როდესაც საკუთარი ელჩებისაგან განსხვავებულ ინფორმაციას იღებენ", - აცხადებს "რეზონანსთან" საუბარში დამოუკიდებელ ექსპერტთა კლუბის ხელმძღვანელი სოსო ცისკარიშვილი.

"რეზონანსი": როგორ აფასებთ "რუსთავი 2"-ში დროებითი მმართველების მოულოდნელად დანიშვნას და იმას, რომ ერთ-ერთი მმართველი არა ნეიტრალური პირი, არამედ დაინტერესებული მხარე დავით დვალია?

სოსო ცისკარიშვილი: თავისთავად ტერმინ "მხარეს" მეტი დაკვირვება სჭირდება, რადგან მხარეებად წარმოგვიდგება როგორც კერძო პირები, ასევე პოლიტიკური სტრუქტურები. დღეს სრულიად მკაფიოა, რომ რეალურად სასამართლო სისტემა ჩათრეულია სპორტის იმ სახეობაში, რასაც ბრძოლა წესების გარეშე ჰქვია. ეს ჯერ პოლიტიკურ სტრუქტურათა მკაფიო დაპირისპირების თემა იყო, შემდე კი აღმოჩნდა, რომ არც მართლმსაჯულება, თბილისის საქალაქო სასამართლო იქნება თუ საკონსტიტუციო, არც ერთი, საკუთარ პოლიტიკურ მიდრეკილებებს არ მალავს და საკუთარ გადაწყვეტილებებს ისე აცხადებენ. გარედან ასე ჩანს და დარწმუნებული ვარ, არა მარტო ჩემთვის.

არც ერთი, არც ძველი და არც დღევანდელი ხელისუფლების წარმომადგენლებ არ თაკილობენ იმას, რომ "რუსთავი 2"-თან ატეხილი დავიდარაბა საკუთარი ინტერესების გადასაწყვეტად გამოიყენონ. ნურც იმას ჩავთვლით, რომ სამოქალაქო საზოგადოება თავიდან ბოლომდე უმწიკვლო ლიდერებით არის დაკომპლექტებული და კარგი იქნება, თუ იმ საზოგადოებრივ ორგანიზაციათა ლიდერები, რომლებიც მომავალი წლის არჩევნებისას გაპოლიტიკოსებას აპირებენ, არბიტრობისაგან თავს შეიკავებენ.

კარგია, რომ მათ მუდმივი კომუნიკაცია აქვთ საქართველოში აკრედიტებულ დიპლომატებთან, მაგრამ როდესაც ამ დიპლომატებისაგან ვისმენთ არცთუ საიმედო წყაროსაგან მიწოდებული ინფორმაციების განმეორებას, აქ ჩვენმა საზოგადო მოღვაწეებმა საკუთარი პასუხისმგებლობაც უნდა იტვირთონ.

"რ": იუსტიციის მინისტრმა რომ განაცხადა, აშშ-ის ელჩმა განმარტოს, რას ნიშნავს მოვლენები ღამით მოხდაო, თქვენ თვლით, რომ წულუკიანის განცხადება ადეკვატური იყო?

ს.ც.: ეს იყო ჩვენი ხელისუფლების მხრიდან პირველი მცდელობა, რომ უსაფუძვლო ბრალდებებზე პასუხის დროული და პროფესიონალური გამოვლინება მომხდარიყო. დიახ, როდესაც "რუსთავი 2"-ის მხარე საუბრობს შუა ღამისას მიღებულ გადაწყვეტილებაზე და ამ დროს არ იცის ის ინფორმაცია, რასაც მოწინააღმდეგე მხარის ადვოკატები დროსთან დაკავშირებით აცხადებენ, რასაკვირველია, ეს ბადებს ეჭვს, რომ ეს არის შეგნებულად შეცდომაში შეყვანის სურვილი იმ სუბიექტებისა, რომლებიც ამას არ გადაამოწმებენ და ამა თუ იმ მხარის სუბიექტურ მონაცემებს ენდობიან.

"რ": თუმცა, ღამით და მალულად მიღებულ გადაწყვეტილებებზე "რესპუბლიკელებმაც" ისაუბრეს და თქვეს, რომ ეს ცუდ ასოციაციას იწვევს და მიუღებელიაო. თანაც, საზოგადოებამ ეს გადაწყვეტილება მართლაც ღამით გაიგო.

ს.ც.: კი, ბატონო. ეს ის ტერმინი და ფრაზა არ არის, რომელმაც ამ პროცესში განსაკუთრებული მნიშვნელობა უნდა შეიძინოს. მოსამართლე უკვე სამართლებრივი კამიკაძეობის დიდოსტატად გვევლინება და საზოგადოებას მოლოდინი აქვს, რომ ის რაც შეიძლება მალე ჩამოშორდეს მართლმსაჯულების სივრცეს. ამდენად, გაზრდილია მისი უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარესთან შეხვედრის ინტერესი.

ფაქტია ისიც, რომ ხელისუფლების ყოფილი და დღევანდელი წარმომადგენლების სამწლიანი ურთიერთლანძღვა და წყველა-კრულვა ჩვენი სახელმწიფოსთვის ზიანის მომტანია. მერამდენედ ვთავაზობ ჩვენს მკითხველს იუნსტონ ჩერჩილის შეგონებას და იქნებ პოლიტიკოსებმაც მოჰკრან ამას თვალი. მან თითქოს დღევანდელ საქართველოს უწინასწარმეტყველა ის რეალობა, რომელიც შემდეგი ფრაზით აღწერა: როდესაც იწყება კამათი აწმყოსა და წარსულს შორის, აღმოვაჩენთ, რომ ჩვენ დავკარგეთ მომავალი. ეს საფრთხე დღევანდელ საქართველოში რეალურია.

ყოფილი და დღევანდელი ხელისუფლების ქმედებანი აღარ გვაძლევენ საფუძველს, მათ მიერ დეკლარირებულ საგარეო ვექტორთან დაკავშირებით სრული ნდობა გვქონდეს, რადგან მათი ქმედება ასეთ სურვილზე არ მიგვანიშნებს. დიახ, სრულიად შეგნებულად დაიწყო პროვოკაციული ქმედებები "რუსთავი 2"-დან და ცხადია, ანალოგიურ დავაში ჩაბმული დღევანდელი ხელისუფლება არაფრით არ გამოიყურება უკეთესად, ვიდრე მისი წინამორბედი.

"რ": პრემიერის განცხადებას როგორ შეაფასებდით?

ს.ც.: ჩემი მოლოდინი იყო, რომ ბიძინა ივანიშვილი გამოიყენებდა ამ ვითარებას საკუთარი ავტორიტეტის ნაწილის მაინც აღდგენისათვის და 5 ნოემბერს მიღებულ სასამართლო გადაწყვეტილებას დაგმობდა. ეს არ ხდება, ამის ნაცვლად ჩვენი ახალბედა პრემიერი სრულიად საწინააღმდეგოს ბრძანებს.

საქმეში ნაკლებად ჩახედული ადამიანისთვის მისი ეს განცხადება შესაძლოა მისაღები იყოს, მაგრამ ის მხოლოდ საშინაო გამოყენებისთვისაა განსაზღვრული, რადგან ჩვენი დასავლელი პარტნიორები მის მოსაზრებებს კერძო დავასთან დაკავშირებით ასე მარტივად ვერ გაიზიარებენ, მაშინ როდესაც საკუთარი ელჩებისაგან განსხვავებულ ინფორმაციას იღებენ.

"რ": დასავლეთში ეს პროცესი როგორ აღიქმება?

ს.ც.: საზღვარგარეთიდან შემოსული განცხადებებიდან არ მომისმენია არცერთი ისეთი, სადაც ნახსენები იყოს "კერძო პირთა დავა". ჩემი აზრით, უცხოეთში გაგზავნილი ყველა ცნობის წყარო ერთი და იგივეა და ამ წყაროს საწინააღმდეგო ინფორმაციის გავრცელება დღევანდელი ხელისუფლების რომელიმე პირისგან რომ მომხდარიყოს, ჩემთვის უცნობია.

თუ ვინმე გვეტყვის ხელისუფლებიდან, რა გვარია ის ადამიანი, ვისი ვალდებულებაც არის სიცრუეზე აგებული განმარტებების უკუგდება საკუთარი არგუმენტებით, ძალიან კმაყოფილი დავრჩებით. არ მგონია, ვინმე ამ საქმით იყოს დაკავებული. დასავლეთელი პარტნიორების განცხადებების იგნორირება კი ჩვენს ევროპულ პერსპექტივას ვნებს. თუ საქმის კეთების შნო არ აქვთ, რაც მალე დაიხურავენ ქუდს და დაბრუნდებიან საკუთარ სოფლებში, მით უკეთესია.

"რ": თქვენთვის ურთმელიძის 5 ნოემბრის გადაწყვეტილებაში მიუღებელი რა იყო?

ს.ც.: ამ გადაწყვეტილების მოწინააღმდეგ მხარე იძახდა, რომ არც ერთ სასამართლოს დროებითი აღმსრულებელი არ დაუნიშნავსო. ასე არ არის. დანიშვნა ხდება მაშინ, როდესაც ესა თუ ის სუბიექტი გაკოტრების რეჟიმში გადადის. კერძო კომპანიისთვის დაინიშნოს კონკრეტული პირები დროებით მმართველად, ძნელად წარმოსადგენია, სასამართლოს ასეთი ქმედება მიკერძოების მიმანიშნებელია.

არაფერი მაქვს თავად დროებით მმართველებად დანიშნული ადამიანების საწინააღმდეგო, მაგრამ ეჭვი მეპარება, რომ გონიერ და წარმატებულ ჟურნალისტ რეზო საყევარიშვილს თავად მონდომებოდა ამ თანამდებობის დაკავება. როგორც ჩანს, გარკვეული წნეხის ბერკეტები მის მიმართაც აღმოჩნდა. რამდენიც უნდა უარყოს მან ჩემი ეს ვერსია, ჩვენი მრავალწლიანი ახლობლობიდან გამომდინარე, ვერ დავეთანხმები.

თანაც, როდესაც ყველაზე დაინტერესებული მხარე ინფორმაციას კარგა ხნის შემდეგ იღებს და ამ სარჩელის არანაირი ზეპირი განხილვა არ ყოფილა, ეს მოსამართლის კი არა, ღამურას ნახელავია და სასამართლოსთვის ეს პირველი შემთხვევა არ არის. "ნაციონალურ მოძრაობასა" და "ქართულ ოცნებას" სულ უფრო და უფრო მეტი ერთი და იგივე სახის ქმედებები აქვთ.

"რ": თქვენ საყევარიშვილზე საუბრობთ, თუმცა, დვალის დანიშვნა უფრო მეტ კითხვის ნიშნავს აჩენს. მაშინ, როდესაც ხალვაშმა განაცხადა, რომ სასამართლოს საბოლოო მოგების შემთხვევაში დვალს 25%-ს გადასცემს, ის დღეს ნეიტრალური მმართველის რაგნში როგორ უნდა აღიქმებოდეს?

ს.ც.: ბატონი დვალი ციდან კი არ ჩამოფრენილა, ის "რუსთავი 2"-ის ბიოგრაფიის ერთ-ერთი პირველი შემქნდელი გახლავთ. მითხარით, საკუთარი თავის გარდა ვისი ინტერესი შეიძლება მას გააჩნდეს, როდესაც ღიად საუბრობენ იმაზე, რომ არც ერთი პოლიტიკური ძალის ინტერესების სასარგებლოდ არ უნდა იმოქმედოს "რუსთავი 2"-მა?!

"რ": რა შეიძლება მოხდეს?

ს.ც.: არ ვარ დარწმუნებული, რომ ეს თემა საქართველოს მართლმსაჯულების ფორმატში დასრულდეს. ქვეყანაში შფოთვის შექმნის მიზანი მიღწეულია და ვწუხვარ, რომ ხელისუფლება ამ ხაფანგში ასე მარტივად წამოეგო.

"რ": პირველი ინსტანციის სასამართლო გადაწყვეტილების შემდგეგ საპროტესტო მუხტი შენელდა და მხარეების მშვიდ რეაქციას აშშ-ც მიესალმა. ამის შემდეგ ასეთი გადაწყვეტილება რა მიზანს ემსახურებდა და ვის აძლევს მუხტის გაძლიერება ხელს?

ს.ც.: არ ვიცი ვის თავში დაიბადა ეს იდეა, მაგრამ ვინც არ უნდა იყოს, მასზე ვერ ვიტყვით, რომ ჯანსაღი აზროვნებისაა. კარგი იქნება, თუ ორივე პოლიტიკური ძალა თვითკრიტიკაზე დაფიქრდებიან. ვერც ერთი პოლიტიკური ძალა ვერ შერჩება პოლიტიკურ ოლიმპზე თვითკრიტიკის გარეშე. არადა არც სააკაშვილი და არც ივანიშვილი გვინახავს საკუთარი პოლიტიკური გუნდის მიმართ უკმაყოფილებას გამოთქვამდნენ, შეცდომას აღიარებდნენ და ბოდიშს იხდიდნენ.

გამიჭირდება დავიჯერო, რომ რომელიმე პოლიტიკურ ლიდერს ძალადობრივი ქმედება გაევლოს გულში, პროვოცირების საფრთხე კი არის. პროვოკაციას წინსწრებით ზომიერი ქმედება სჭირდება. ჩვენ ყველანი ერთად ჩვენსავე ევროპული პერსპექტივის სურვილს აბუჩად ვიგდებთ და ამ დავიდარაბის გარჩევაში მხოლოდ კრემლს ვანიჭებთ სიამოვნებას. თუ ეს ასე გაგრძელდება, მაშინ ნურავის დავაბრალებთ ჩვენს სავალალო შედეგს, ნურც ბრიუსელში და ნურც ვაშინგტონში.