კინორეჟისორი გიორგი შენგელაია აცხადებს, რომ ორ დეპუტატს - სოსო ჯაჭვლიანსა და ირაკლი ტრიპოლსკის კინოსტუდია "ქართული ფილმის" ხელში ჩაგდება სურს. რეჟისორი ამბობს, რომ სწორედ ამ მიზნით, მათ ბიძინა ივანიშვილი შეცდომაში შეიყვანეს.

გიორგი შენგელაია კინოსტუდიაში სამართლიანობის აღდგენასა და შემდგომ ამ საწარმოს კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში გადატანას ითხოვს. აღნიშნავს, რომ თუკი მთავრობა სტუდიის დაფინანსებითა და მისი ხელახლა აღორძინებით არ დაინტერესდება, "ქართული ფილმი", როგორც ბრენდი, დროთა განმავლობაში მოკვდება.

შენგელაია დანებებას არ აპირებს და აცხადებს, რომ სტუდიის გადასარჩენად ბოლომდე იბრძოლებს. "მთელ კვირასთან" ინტერვიუში მან პოლიტიკაზეც ისაუბრა და აღნიშნა, რომ დროა, "ქართულმა ოცნებამ" შეცდომების გამოსწორებასა და პრემიების გაუქმებაზე მუშაობა დაიწყოს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, რეჟისორი მიიჩნევს, რომ მთავრობა საზოგადოების მხრიდან ჯერ კიდევ არსებულ ნდობას დაკარგავს.

გიორგი შენგელაია: კინოსტუდიის ამბავს საკმაოდ გრძელი ისტორია აქვს. ყველაფერი იქიდან დაიწყო, როცა სააკაშვილის ხელისუფლებაში ყოფნის პერიოდში "ქართულ ფილმს" მისი თანამოაზრენი დაეპატრონნენ. სააკაშვილის ხელისუფლებიდან წასვლის შემდგომ ჩვენ ამ ხალხს მოვერიეთ და კინოსტუდიიდან დიდი ძალისხმევის შედეგად გავყარეთ. ამის შემდეგ კი იქ უამრავი დარღვევის აღმოფხვრასა და სამართლიანობის აღდგენაზე დავიწყეთ მუშაობა.

ხელისუფლების ცვლილების შემდგომ კი გაირკვა, რომ კინოსტუდიას სამეთვალყურეო საბჭოს უნიშნავდნენ, რისი ინიციატორიცა და ავტორიც დეპუტატი სოსო ჯაჭვლიანი გახლდათ. ჯაჭვლიანმა მისი სტატუსი გამოიყენა და ბიძინა ივანიშვილს უთხრა, რომ კინოსტუდიაში დიდი არეულობა იყო. მანვე შეიამხანაგა მეორე პარლამენტარი - ირაკლი ტრიპოლსკიც. პირობითად რომ ვთქვათ, ესენი ორივე კინემატოგრაფისტები არიან, ამიტომ ივანიშვილი შეცდომაში მარტივად შეიყვანეს.

მათვე მოიგონეს, რომ თურმე კინოსტუდიაში ბორდის არსებობაა საჭირო, ანუ, ზედამხედველი ორგანოსი. მაშინ კინოსტუდიის სათავეში სულ 5 კაცი ვიყავით, რომლებიც საწარმოს ნაგვისგან ვასუფთავებდით. ამის შემდგომ მოხდა ისე, რომ დაინიშნა სამეთვალყურეო საბჭო, რომელსაც არც არავითარი აპრობაცია არ ჰქონდა გავლილი და არც კინოსაზოგადოებასთან იყო შეთანხმებული.

რაც მთავარია, ეს ყველაფერი ჩვენი, კინოსტუდიის თანამშრომლების ზურგს უკან ხდებოდა.

საბჭო ეკონომიკის სამინისტროს ბრძანებით შეიქმნა. მაშინ მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი იყო. მის მოადგილეს, დიმიტრი ქუმსიშვილს კი საწარმოთა მართვა ევალებოდა. ყველაფერი სწორედ მისი ბრძანებით მოხდა.

მკითხველი რომ არ დავაბნიოთ, აქვე ვიტყვი, რომ კინოსტუდია "ქართული ფილმი" ამ სამინისტროს დაქვემდებარებაშია.

ყველამ ძალიან კარგად ვიცით, რომ ბორდის წევრების სია დეპუტატმა სოსო ჯაჭვლიანმა შეადგინა და ის პირდაპირ ქუმსიშვილს გადასცა. ბორდის თავმჯდომარედ კი რამაზ ხოტივარი დაინიშნა, რომელსაც არაფერი ღირებული კინემატოგრაფიაში არ შეუქმნია. ეს გახლავთ ძალიან ამბიციური პატარა კაცი. ამ დონის კინემატოგრაფისტმა ბორდის შექმნის შემდეგ გამოაცხადა, რომ ისინი კინოსტუდიის პოლიტბიურო იყვნენ, რამაც სრული შოკი გამოიწვია, ვინაიდან ასეთი რამ არ არსებობდა.

ბორდის შექმნის შემდეგ კინოსტუდიის დირექტორად ვინმე ამერიკელი ენდრიუს სული დანიშნეს და გაყარეს ყველა ჩემი თანამშრომელი. ამ ადამიანს საბჭოს წევრები ლობირებდნენ, თუმცა მთელი 2 წლის განმავლობაში მას კინოსტუდიისთვის არაფერი გაუკეთებია. ფაქტობრივად, მან მოატყუა მთავრობა და უთხრა, რომ ამერიკიდან ინვენტარს ჩამოიტანდა, საწარმოს აამუშავებდა. მითხარით, რომელი ჭკუათმყოფელი ამერიკელი ჩადებს ქართული კინოში ფულს?! ეს ორი წელი ჩვენ ყველანი დათხოვილები სახლში ვისხედით მაშინ, როცა კინოსტუდია მთლიანად პარალიზებული იყო.

2014 წელს უკვე მიხვდნენ, რომ ეს ადამიანი არაფრის გამკეთებელი არ იყო და გაუშვეს. მე ამ დროს სახლში ვიჯექი, ვინაიდან ასეთ მდგომარეობას იქ ვერ ავიტანდი. კინოსტუდია ჩემი მეორე სახლია, სადაც ჩემი მშობლები მუშაობდნენ.

უნდა აღინიშნოს, რომ "ქართული ფილმი" არავის საკუთრება არ გახლავთ, ვინაიდან მთელი ეს საწარმო კინემატოგრაფისტების შრომის შედეგად აშენდა. ახლა კი ეს ადამიანები მშივრები და უმუშევრები სხედან.

ამ ყველაფის შემდეგ დაიწყო სირბილი მინისტრთა კაბინეტში, თუ ვის უნდა ეხელმძღვანელა ამერიკელის შემდგომ კინოსტუდიისთვის. სრულიად უუნარო ხალხი მხოლოდ ჯამაგირის გამო ცდილობდა სტუდიაში მოხვედრას. ამ დროს განზე ვიდექი, სანამ არ გაიჭედნენ. შემდეგ საბჭოს უწესო წარმომადგენლები ხოტივარის ხელმძღვანელობით მოვიდნენ ჩემთან და სამხატვრო ხელმძღვანელობა შემომთავაზეს, რაზეც უარით გავისტუმრე.

"მთელი კვირა": ჩვენთან წინა ინტერვიუში განაცხადეთ, რომ კინოსტუდია "ქართული ფილმის" ირგვლივ არსებული მდგომარეობის შესახებ საქმის კურსში პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვლი თავად ჩააყენეთ, რის შემდეგაც თქვენ საწარმოში დირექტორად დაბრუნდით, თუმცა, თანამდებობიდან მალევე მოგხსნეს. იქნებ მოგვიყვეთ, რა მოხდა შემდგომ?

გ.შ.: კინოსტუდიაში სამართლიანობის აღსადგენად დავბრუნდი, თუმცა, სამეთვალყურეო საბჭოს წევრებმა იგრძნეს, რომ მათთან საერთო არაფერი მქონდა.

აღსანიშნავია, რომ ამ პერიოდის განმავლობაში არცერთი ბრძანება საკადრო ცვლილებებთან დაკავშირევით არ დამიწერია. ვსწავლობდი ვითარებას, თუ როგორ შეიძლებოდა ეკონომია გამეკეთებინა, ვინაიდან, მოგეხსენებათ, რომ კინოსტუდიას არავითარი დაფინანსება არ აქვს, სამარცხვინოდ გვაქვს ფართები გაქირავებული და აქედან ვიღებთ შემოსავალს.

საბჭომ იგრძნო, რომ ჩემთან საერთო ენას ვერ გამონახავდა და ჩემს ზურგს უკან დირექტორის თანამდებობიდან გადამაყენა. ამასთანავე, მმართველობის სხვა მეთოდი - დირექტორატი დაამტკიცა, რომელშიც რეჟისორები ბაადურ წულაძე, ოთარ ლითანიშვილი და ერეკლე ბადურაშვილი ერთიანდებოდნენ.

ცხადია, ამ ყველაფრის ფონზე, დავწერე განცხადება და წამოვედი. თუმცა, იმდენად არაკვალიფიციურები აღმოჩნდნენ, რომ საჯარო რეესტრში განცხადება არასწორი ფორმულირებით შეიტანეს, რეესტრმა კი ამის გამო ისევ დირექტორად აღმადგინა.

კიდევ ერთი თვე ვიმუშავე, თუმცა ისევ ჩემს ზურგს უკან დაიწყეს განცხადებების წერა, რის შემდეგაც ეკონომიკის მინისტრის მოადგილე დიმიტრი ქუმსიშვილმა ჩემი გათავისუფლების შესახებ დირექტორატს თანხმობა მისცა. თანამდებობიდან მოხსნის შემდეგ ეკონომიკის სამინისტროს კინოსტუდიაში აუდიტის სამსახურის შესვლის თხოვნით მივმართე, რომელმაც დადო დასკვნა და რომელიც მე დღემდე თვალით არ მინახავს.

განცხადებაში ბორდის როტაციას ვითხოვდი, ვინაიდან მისი ხელმძღვანელები სტუდიაში მომუშავე თანამშრომლებს ხელს ისეთ დოკუმენტაციაზე აწერინებდნენ, რომელიც მათ წაკითხულიც კი არ ჰქონდათ. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ბორდში ყველა ერმანეთის ახლობელია და ბუნებრივია, რომ აქ ნეპოტიზმის ნიშნებიც იკვეთება.

"მ.კ.": ვიცი, რომ ამ თემაზე კომუნიკაცია უშუალოდ ბიძინა ივანიშვილთანაც გქონდათ. რა პასუხი მოისმინეთ მისგან, შეგპირდათ დახმარებას?

გ.შ.: ახლა უკვე მინისტრს, დიმიტრი ქუმსიშვილს მივწერე წერილი, სადაც მივმართავ, იზრუნოს არა ჩემს აღდგენაზე, არამედ სამართლიანობის აღდგენაზე. ეს ჩემთვის პრინციპული საკითხია, ვინაიდან იქ დანაშაული ხდება. თუმცა, როგორც ჩანს, ქუმსიშვილს კატეგორიულად არ სურს ბორდის წევრებს შეეხოს, ვინაიდან ამ ყველაფრის უკან დეპუტატებისა და მისი პირადი შეცდომები დგას.

დიახ, ამ საკითხზე სალაპარაკოდ სულ ახლახან, ერთი კვირის წინ, ბიძინა ივანიშვილთანაც ვიყავი და ვუთხარი, რომ შეცდომაში იყო შეყვანილი. მან კი მიპასუხა, რომ საქმის არსში კარგად ვერ გაერკვა.

"მ.კ.": როგორ ფიქრობთ, რამ განაპირობა თქვენი გათავისუფლება?

გ.შ.: მებრძვიან იმიტომ, რომ ბინძურ ჭორებს მივრცელებენ და ამბობენ, თითქოს გიორგი შენგელაია ივანე მრისხანეა. არადა ყველამ ძალიან კარგად იცის, რომ ტყუილსა და უსამართლობას არავის ვაპატიებ. გარდა ამისა, სიბინძურეს კინოსტუდიაში არავის მოვუთმენ. არც იმას მოვითმენ, დირექტორატის თავმჯდომარე ოთარ ლითანიშვილი 1500 ლარიან ხელფას იწერდეს.

მთელი მათი შფოთვა ისაა, რომ ხელფასის გარეშე დარჩენის ეშინიათ. ამასთან, ისინი შემოქმედებითი თვალსაზრისით აბსოლუტურად უუნარონი არიან. არადა, თეატრალურიდან ორი ძალიან კარგი ახალგაზრდა ბიჭი უკვე მყავდა შერჩეული და მათთვის სცენარებიც კი დაიწერა, რომლის დაფინანსებასაც კერძო სექტორი მპირდებოდა. გარდა ამისა, მიშა კობახიძისთვის მოკლემეტრაჟიანი ფილმის გადაღების საშუალება მინდოდა მიმეცა.

თქვენი გაზეთის მეშვეობით მინდა საზოგადოებამ ეს ამბავი გაიგოს. გარდა ამისა, მინდა მივმართო ბატონ ბიძინა ივანიშვილს, რომელიც მინისტრმა ქუმსიშვილმა ჩემსავით გააცურა. მივმართავ, რომ დროულად მოაგვაროს ეს პრობლემა, ვინაიდან მე არ შემიძლია, ახალგაზრდა რეჟისორები ქურდების ორგანიზაციაში მივიყვანო. ქუმსიშვილს ამ საქმის მოგვარება არ სურს, ვინაიდან თვითონ გაისვრება. არადა სწორედ ასეთი მლიქვნელები უფუჭებენ ბიძინას რეპუტაციას.

პარლამენტარებმა, რომელზეც უკვე გესაუბრეთ, ყველაფერი ძალიან კარგად გათვალეს. იციან, რომ შეიძლება ახალი არჩევნების შემდგომ ეს სტატუსი დაკარგონ, კინოსტუდიის ხელში ჩაგდებაც ამიტომაც მოინდომეს. მივმართავ ბატონ ბიძინას - მოითხოვეთ ყველა დოკუმენტი, დაკარგეთ ათი წუთი და ნახავთ, რომ ეს ყველაფერი ფანდი იყო.

სხვათა შორის ახლა ყველა დარწმუნდა, რომ ჩემთან ასეთი მიდგომა არ გაჭრის და მეუბნებიან, რომ კინოსტუდიას კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში გადაიტანენ, რასაც მე მთელი 2 წელია ვითხოვ. ჩემი მთავარი მესიჯი, ჩემს ყველა თაამშრომელთან ერთად ამგვარია - არავის არ სურს ასეთ ბინძურ მდგომარეობაში კულტურის სამინისტროში გადასვლა.

"მ.კ.": როგორ ფიქრობთ, რა შეიცვლება კინოსტუდიის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში გადასვლის შემდგომ?

გ.შ.: კულტურის სამინისტროში გადასვლით კინოსტუდია "ქართული ფილმი" ძველ ნიშას დაიბრუნებს და ახალგაზრდებს მუშაობის საშუალებას მისცემს. ამ მიზანს კი სისრულეში მე, ოთარ იოსელიანი, ელდარ შენგელაია, მიშა კობახიძე, საშა რეხვიაშვილი, რეზო ესაძე და სხვები მოიყვანენ. ეს იქნება მაგისტრატურა თეატრალურის სტუდენტებისთვის, რომლებსაც ჩვენ ცოდნას გავუზიარებთ და ახალ ფილმებს ძველი ტრადიციებით გავაკეთებთ. სულ ვამბობ - იჩქარეთ, თორემ ჩვენ უკვე 80-ს მიტანებული ხალხი ვართ. დროზე თუ არ მივეშველეთ და მთავრობა ფინანსურად არ დაგვეხმარა, სტუდიაში არსებული რესურსი ნელ-ნელა კვდება.

"მ.კ.": იქნებ ორიოდე სიტყვა უკანასკნელ პოლიტიკურ მოვლენებზეც გვითხრათ. მაგალითად, რას ფიქრობთ პაატა ბურჭულაძის პოლიტიკაში შესაძლო მოსვლაზე?

გ.შ.: რა პოლიტიკოსი პაატა ბურჭულაძეა?! რა მიზანსცენა შექმნა?! მე მას ახლოს არ ვიცნობ, თუმცა არ მგონია ის მენტალობა ჰქონდეს, რომლითაც შეიძლება პოლიტიკოსი გახდეს. მისი ფასადი მხოლოდ ქველმოქმედებაა, დანარჩენი სურვილი კი ჩემთვის აბსოლუტურად გაუგებარია.

"მ.კ.": ხელისფლების ცვლილების შემდგომ თქვენ "ქართული ოცნების" აქტიურ მხარდამჭერად მოიაზრებოდით და ამას არასდროს მალავდით. ახლა თითქოს შეცვლილი გაქვთ დამოკიდებულება. რამ განაპირობა ეს, რა შეცდომებს ხედავთ "ქართული ოცნების" პოლიტიკაში?

გ.შ.: მე ვიყავი და ვრჩები "ოცნების" მომხრედ, თუმცა, თუკი ის ამ უზრმაზარ პრემიებსა და დანამატებს მინისტრებსა და საჯარო მოხელეებს დროულად არ მოუხსნის, ყველაფერი ძალიან ცუდად წავა.

პოლიტიკა სხვა არაფერია, თუ არა მორალი და ეთიკა, ვინაიდან ხალხი ამის გამო გირჩევს, ხალხი კი ყველაზე დიდი ძალაა. მე ასე ვიტყოდი - როცა ილიამ "კაცია-ადამიანი" დაწერა, ყველა შემოესია, მან კი თქვა: "მოყვარეს პირში უძრახე, მტერს პირს უკანაო."