"ვერავის ვტოვებ, ვისი იმედიც შეიძლება მქონდეს, აქ ცხოვრება არავის უნდა"
მარი ჩიტაია
(15.08.2017)

 რაჭა საკუთარ მოსახლეობას დასასვენებლადაც ვეღარ იზიდავს. აქამდე თუკი რაჭველები მშობლიურ სოფლებსა და დაბებში წელიწადში 2-3 კვირით მაინც ცდილობდნენ დარჩენას, ახლა ამასაც ვერ ახერხებენ. თავგადასავლების მოყვარული ადამიანების გარდა, რეგიონს იშვიათად ვინმე ესტუმროს. წელს ეს ყველაზე თვალში საცემია. მთას შემორჩენილი რაჭველებისთვის მდგომარეობა წლიდან წლამდე უარესდება. ფაქტობრივად, ეს არის რეგიონი, სადაც ხელისუფლებას არაფერი აქვს თავმოსაწონი. ასე იყო ადრეც და მდგომარეობა ახლაც იგივეა.

ძვირფასო მკითხველო,

ეს სტატია ხელმისაწვდომოა მხოლოდ ხელმომწერთათვის. გთხოვთ გაიაროთ ავტორიზაცია.

თუ ჯერ არ გაგაჩნიათ აქტიური ხელმოწერა, გთხოვთ დარეგისტრირდეთ ან/და გაიაროთ ავტორიზაცია და გააფორმოთ ხელმოწერა.

რეგისტრაციის შემდეგ თქვენ შეძლებთ მართოთ ხელმოწერის პროცესი, შეამოწმოთ ბალანსი, ასევე მოახდინოთ პერსონალური ინფორმაციის კორექტირება.

ლიცენზია

Copyright © 2006-2026 by Resonance ltd. . All rights reserved
×