უკვე მერამდენედ საქართველოს დამოუკიდებელობის პერიოდში მთავრობამ გამოაცხადა ე.წ. "ქამრების შემოჭერის" პოლიტიკა. ყოველი მსგავსი პოლიტიკური გადაწყვეტილება დაკავშირებულია შიდა ან საგარეო ეკონომიკური კრიზისის საფრთხეებთან. ამ რისკების შემცირების ერთ-ერთ ეფექტურ ინსტრუმენტად კი მართებულად მიჩნეული იყო და არის საბიუჯეტო სახსრების შემცირება.

რამაზ გახოკიძე

პროფესორი, ევროპის ეკოლოგიური კომიტეტის წევრი

ჩვენს საზოგადოებას ჯერ კიდევ საკმარისად არა აქვს შეგნებული მიწათმოქმედების გადაჭარბებული ქიმიზაციის საშიშროება. მაღალპროდუქტიულ სავარგულზე ზრუნვა, პირველ რიგში, ბიოსფეროს გაუმჯობესებაზე ზრუნვაა. შხამქიმიკატებისა და სასუქების ხელაღებით გამოყენებამ შესამჩნევად შეამცირა მიწის ნაყოფიერება (გაზარდა მიწის ეროზია და შეამცირა ჰუმუსის წარმოქმნა), გააუარესა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის თვისებები. შხამქიმიკატების გამოყენებით მთელი საზოგადოება ზარალობს ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში, ხოლო ადამიანთა ჯანმრთელობა უარესდება. რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი უფრო ძვირი ჯდება საერთო ჯამში. ცალკეული უწყებები კი ხანმოკლე მოგებას იღებენ.

ვანო მაჭავარიანი

საერთაშორისო ურთიერთობების და პოლიტიკის დოქტორი

უკრაინაში მიმდინარე მოვლენები და რუსეთის პოლიტიკა საბჭოთა კავშირის ყოფილ რესპუბლიკებთან მიმართებაში, კითხვის ქვეშ აყენებს პოსტსაბჭოთა სივრცეში და ზოგადად ევროპაში "ცივი ომის" შემდეგ ჩამოყალიბებულ გეოპოლიტიკურ და უსაფრთხოების რეალობას. რუსეთს დეკლარირებული აქვს საგარეო პოლიტიკა და მისივე გეოპოლიტიკური მიზნები: იგი ცალსახად მოიცავს სსრკ-ს ყოფილი რესპუბლიკების ევრაზიულ კავშირში გაერთიანებას და ამით ე.წ. პრივილიგირებული გავლენის სფეროს ჩამოყალიბებას. ამას რუსეთი ნაბიჯ-ნაბიჯ ახორციელებს.

ქართველი ერის სიცოცხლე განუყოფელია საქართველოს მიწისგან. ვერც დიასპორის სახით, ვერც საკუთარ ქვეყანაში უმცირესობის სახით ქართველი ერი ვერ იარსებებს. ამას ობიექტური მიზეზები აქვს:

რამაზ გახოკიძე

ივ.ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტის ბიოორგანული ტექნოლოგიების ინსტიტუტის დირექტორი

გენური ინჟინერიის გამოყენებით შესაძლებელი გახდა ახალი გენეტიკური მასალის მიღება, რამაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მედიცინის განვითარებაში, მაგალითად, ეს არის გენმოდიფიცირებული (გმ) ინსულინი. ბოლო დროს დიაბეტით დაავადებულთა რიცხვმა ისე იმატა, რომ ყველასთვის მედიკამენტის მიწოდება შეუძლებელი გახდა. აღარ იყო სამყოფი ინსულინის დასამზადებელი ცხოველური მასალა (კუჭქვეშა ჯირკვალი). 1978 წელს შემუშავდა მეთოდი, რომლის მეშვეობითაც ადამიანის ინსულინის გენი გადატანილ იქნა ადამიანის ნაწლავის ბაქტერიაში, რომელმაც მისთვის უჩვეულო ნივთიერების - ადამიანის ინსულინის - მიღება "ისწავლა". ასევე დიდი როლი შეასრულა გენურმა ინჟინერიამ ინტერფერონის - მრავალი ვირუსული დაავადების სამკურნალო პრეპარატის - წარმოებაში.